Eustres to tzw. pozytywny stres istotny w sytuacjach trudnych zadań lub gdy musimy się do nich przygotować. Ten pozytywny stres nas mobilizuje do działania, a szczególnie nasze siły poznawcze i pomaga znaleźć rozwiązania w trudnych sytuacjach, daje dodatkową energię. Problem zaczyna się, gdy sytuacja stresowa zaczyna się przedłużać i wyczerpywać nasze siły witalne i odporność organizmu, skutkując np. infekcjami, wtedy mamy do czynienia z dystresem, który jest dla nas niebezpieczny i w efekcie może skutkować w pewnych warunkach np. zaburzeniami stresowymi pourazowymi.

Uwzględniając obecną sytuację oraz także zalecenia nie tylko WHO jak radzić sobie ze stresem i obniżać poziom negatywnych emocji, aby zadbać o swoje zdrowie psychiczne rekomenduje się kierunkowo następujące działania:

1. Akceptacja. Spróbuj zaakceptować obecną sytuację odróżniając to na co masz wpływ od tego co jest poza jego strefą. Walka na siłę z rzeczywistością pochłania dużo energii, którą można spożytkować w innym kierunku. To naturalne, że odczuwasz lęk, jesteś zagubiony, czy smutny, możesz też odczuwać inne emocje. Rozmowa o tym co odczuwasz z kimś życzliwym, wspierającym, empatycznym i „wypuszczenie” tych emocji na zewnątrz zamiast „duszenie” ich w sobie może być także leczące dając ulgę. Jeśli czujesz potrzebę płaczu zrób to, natomiast umów się ze sobą, że wypłaczesz się w danym czasie.
2. Dbaj racjonalnie o swoje bezpieczeństwo. Stosuj się do aktualnych norm i zaleceń bezpieczeństwa w związku z pandemią. Działaj z  rozmysłem i niepotrzebnie nie narażaj się. Jeśli funkcjonujesz w warunkach umożliwiających pracę zdalną skorzystaj z tej opcji.
3. Sen i zbalansowana dieta. Dbaj o sen i prawidłowe odżywianie się poprzez urozmaiconą dietę. Osoby, niewyspane i odżywiające się nieprawidłowo są o wiele bardziej podatne na zaburzenia nastroju i depresję. Jeśli należysz do personelu medycznego ten punkt jest szczególnie istotny. Przy stanach wyczerpania fizycznego świat widzimy w innych barwach, dlatego jeśli nie sypiasz i pojawia się przedłużająca bezsenność, długotrwały stan napięcia uniemożliwiający także jedzenie to jest to istotny sygnał ostrzegawczy i należy zwrócić się do lekarza.
4. Triada: ruch, świeże powietrze, natura. Dbaj o regularny ruch i dostęp do świeżego powietrza, słońca, co uzupełnia niedobory witaminy D, choćby w formie codziennego spaceru czy krótkiej przerwy w pracy i wyjścia na zewnątrz. Podczas ruchu wydzielają się endorfiny tzw. hormony szczęścia i można „spalić” negatywne emocje. Jeśli nie możesz opuścić mieszkania, bowiem np. przebywasz w kwarantannie to ćwicz w domu. Nawet wyjście na balkon się liczy. Wietrz regularnie pomieszczenia, w których przebywasz. Wyjdź do ogrodu, jeśli go posiadasz. Dodatkowo badania naukowe wskazują, że kontakt z naturą jest leczący dla osób w zaburzonej równowadze psychicznej, co obejmuje także sytuacje stresowe.
5. Harmonogram i plan. Staraj się stworzyć względnie stały harmonogram czy plan Twojego funkcjonowania, czyli ustal np. w jakich godzinach pracujesz a w jakich odpoczywasz. Taka względna stałość i przewidywalność tworzy pewną strukturę, która daje poczucie osadzenia i wpływa na poczucie bezpieczeństwa. Uwzględnij w tym planie także funkcjonowanie innych domowników i w razie potrzeby wypracuj z nimi wspólne uzgodnienia, ograniczy to stres i konflikty pomiędzy Wami.
6. Kontakty społeczne i system wsparcia. Istotne jest zdrowe regulowanie dystansu i bliskości z innymi. W miarę możliwości utrzymuj kontakty z bliskimi, rodziną np. w formie wideo rozmów czy choćby krótkiego kontaktu telefonicznego tworząc sieć wsparcia. Lepiej krótszy regularny kontakt niż dłuższy sporadyczny, bowiem obecna sytuacja sprzyja wycofaniu społecznemu. Ten czas paradoksalnie może pomóc w odnowieniu i przeformułowaniu relacji. Jeśli jesteś introwertykiem a przebywasz cały czas z innymi zadbaj o siebie poprzez choćby czasowe odseparowanie się od pozostałych osób, pobycie samemu ze sobą. Komunikuj wprost tą potrzebę, masz prawo do tego, inni powinni to zrozumieć i uszanować.
7. Wygospodaruj czas dla siebie. Relaks. np. w postaci czytania książki czy zajęcia się swoim hobby, prace w ogródku itp. Chodzi o stworzenie sobie takiej płaszczyzny lub jej namiastki, aby Twój mózg mógł choć na chwilę odpocząć od kłębiących się myśli i być Tu i Teraz, skupiając się na tym co w danej chwili. Czasem nawet sprzątanie może pomóc w obniżeniu poziomu stresu. Niektórzy twierdzą, że jeśli mają porządek w pomieszczeniu uspokajają się, bo mają wrażenie, że zyskują kontrolę nad swoim życiem, robiąc także w głowie porządki.
8. Relaksacja. Stosuj techniki relaksacji, oddechowe czy wizualizację. Do popularnych metod relaksacyjnych można zaliczyć także trening Schultza, Jacobsona lub tzw. bezpieczne miejsce itp. Pomocny może być także trening uważności tzw. mindfulness czy medytacja, także wraz z muzyką z odgłosami natury, co dodatkowo wycisza i uspokaja.
9. Lista zasobów. Przypomnij sobie trudne sytuacje, w których poradziłeś sobie i nazwij swoje zasoby wewnętrze, cechy, które Tobie pomogły. Pamiętaj, że w obecnej sytuacji nadal je posiadasz, nawet jeśli w tym momencie ich nie dostrzegasz. Niestety to zniekształcenia poznawcze podpowiadają negatywne interpretacje. Obiektywizuj je.
10. Małe przyjemności. Tam, gdzie to możliwe postaraj się dostarczać sobie pozytywnych emocji, przyjemności i satysfakcji, choćby w postaci wypicia filiżanki dobrej kawy czy pobycia samemu przez chwilę. Doceniaj się poprzez takie małe przyjemności, to także sygnał dla Ciebie, że jesteś ważny i potrzebny.
11. Altruizm. Zachowania altruistyczne jak choćby pomoc innym w granicach naszych możliwości, także dostarcza pozytywnych emocji i poczucia sprawczości osobom, które je prezentują. Poczucie sprawczości jest każdemu niezbędne, aby widział sens podejmowania aktywności.
12. Kontroluj napływ informacji nt. bieżącej sytuacji pandemii z rzetelnych źródeł. Aby uzyskać informacje o bieżącej sytuacji sięgaj po sprawdzone, rzetelne źródła informacji np. z WHO. Pamiętaj, że media często prezentują informacje w przygnębiający i stresujący sposób.
13. Unikanie szkodliwych używek i kompulsywnych zachowań. Sięganie po alkohol, papierosy, dopalacze lub narkotyki, nadmierne objadanie się, aby regulować negatywne emocje w dłuższym okresie jest niekorzystne dla zdrowia zarówno fizycznego i psychicznego. Niestety obecny czas sprzyja także uzależnieniom behawioralnym np. nadużywanie komputera lub smartfona, bowiem żyjemy obecnie przeważająco w rzeczywistości online. Jeśli obserwujesz u siebie niepokojące zachowania w tym obszarze to nie diagnozuj ich samodzielnie, tylko skonsultuj ze specjalistą.
14. Szukaj rozwiązań, uwzględniając także aspekt finansowy. Jeśli obecna sytuacja oddziałuje na Ciebie finansowo poszukaj informacji o dostępnym wsparciu różnych instytucji i rządu. Obecnie w wielu miejscach są dostępne także bezpłatne porady np. prawników, księgowych, choćby w Centrum Przedsiębiorczości Smolna. Ponadto zrób rozsądny plan finansowy na najbliższy czas i zobacz jak możesz rozsądnie zracjonalizować wydatki. W razie trudnej sytuacji poproś o wsparcie z zewnątrz, choćby rodzinę lub przyjaciół, znajomych, bowiem będąc w stresujących sytuacjach nasze zdolności poznawcze są ograniczone, co utrudnia dostrzeżenie rozwiązań, dlatego osobie z zewnątrz zazwyczaj będzie łatwiej je dostrzec niż Tobie.
15. Specjalistyczna pomoc. Jeśli nadal czujesz, że sytuacja Cię przerasta i obserwujesz u siebie powyżej 2 tygodni np. labilność emocjonalną, drażliwość, napady gniewu i trudność z regulacją emocji, przedłużającą się płaczliwość, brak energii, problemy ze snem i jedzeniem sięgnij po specjalistyczną pomoc, choćby w #dawka wsparcia.
16. Wiedz, że każdy z nas ma prawo, aby poczuć się gorzej, mieć gorszy nastrój i nie oznacza to że jesteśmy słabi czy poza normą. Siłą w takiej sytuacji, która się przedłuża jest poproszenie o pomoc, bowiem może to nas  uchronić przed zaburzeniami depresyjnymi czy lękowymi lub tzw. PTSD (zaburzenia stresowe pourazowe), ewentualnie innymi problemami zdrowotnymi.

mgr Katarzyna Ładniak-Grońska psycholog, terapeuta par i rodzin, mediator, coach, dydaktyk

https://almamedic.pl/specjalista/katarzyna-ladniak-gronska/

Artykuł ukazał się  na portalu Dawka Wsparcia w związku z inicjatywą Dawka Wsparcia i AlmaMedic

Artykuł Nie tylko dla medyków. Jak radzić sobie ze stresem i zadbać o równowagę psychiczną w czasach pandemii? pochodzi z serwisu AlmaMedic Warszawa.

Na wstępie warto pokusić się o krótką refleksję na temat tego co dzieje się z ciałem i umysłem młodego człowieka, niezależnie od sytuacji związanej z koronawirusem, tak aby lepiej go zrozumieć, a w konsekwencji pomóc mu dojrzale i skutecznie przejść przez okres dojrzewania oraz trudny czas izolacji społecznej. Zmiany hormonalne zachodzące w ciele małoletniego sprawiają, że nie tylko jego wygląd zewnętrzny, ale także zachowanie ulega zmianom, co wzbudza wiele emocji i trudności. Zmiany w wyglądzie zewnętrznym często powodują opór i niezadowolenie, co przekłada się na dużą drażliwość. Huśtawka emocji i zamiany nastroju sprawiają, że młody człowiek sam siebie nie rozumie. W takich okolicznościach to czego najbardziej potrzebuje to dojrzałego dorosłego, który pomoże mu przejść przez ten trudny czas.

To o czym dorośli w otoczeniu nastolatka powinni pamiętać, to fakt, iż w okresie dojrzewania młody człowiek jest w kryzysie i to on potrzebuje wsparcia.Przed naszym dzieckiem stoi wiele celów rozwojowych m.in.: doświadczenie fizycznej dojrzałości seksualnej, rozwijanie własnej tożsamości, kształtowanie zobowiązań społecznych, uzyskanie autonomii, wyrastanie z egocentryzmu, reorganizacja systemu wartości (Zbigniew B. Gaś, Profilaktyka w szkole, str. 58-59). Ponieważ realizacja tych celów jest niezbędna w drodze ku pełnej dojrzałości dobrze jest, aby rodzice byli ich świadomi. Może im to pomóc w zminimalizowaniu napięć i trudności jakie przeżywają w relacji ze swoimi dziećmi. Trudny to czas, kiedy dokonuje się proces autonomii, kiedy dziecko stopniowo uwalniania się od opinii rodziców, ich autorytetu, systemu wartości, czy też poglądów na życie. Separacja od rodziców dokonuje się równolegle do wzrostu znaczenia grupy rówieśniczej, która staje się ważnym punktem odniesienia oraz miejscem do eksperymentowania z własną wolnością i odpowiedzialnością. To dlatego dla młodego człowieka tak ważni są rówieśnicy, czas spędzany z nimi, ich zdanie. Dlatego też Wasz nastolatek może być drażliwy, wybuchowy, nieprzyjemny, burkliwy, szczególnie w okresie izolacji społecznej, kiedy natężenie doświadczania negatywnych emocji ulega nasileniu i to nie tylko u dorosłych. Adolescent potrzebuje bezpośrednich kontaktów z rówieśnikami, a ma to obecnie uniemożliwione lub bardzo ograniczone. Pozostają mu wirtualne kontakty, stąd stały kontakt z telefonem, komputerem, który w nadmiarze może prowadzić do uzależnień behawioralnych. Te sytuacje Rodzice mogą przeżywać jako poczucie odrzucenia i unieważnienia. Ale tak nie jest, nastolatek bardzo Was potrzebuje, Waszej uważności, bycia, towarzyszenia, ale na swoich warunkach. Ponadto w drodze do dojrzałości młody człowiek przeżywa poczucie psychologicznej samotności, polegającej na poczuciu braku zrozumienia przez otoczenie. Przeżycie tego etapu jest drogą do wyrastania z egocentryzmu, na końcu której nastąpi poczucie wspólnoty z innymi ludźmi. To czego młody człowiek potrzebuje, to uważnego dorosłego, który pomoże mu przejść przez ten trudny okres. Dla Rodzica to czas ciągłej pracy nad sobą, kontrolowania swoich emocji i uczuć, aby nie podsycać napięć.

Dlatego też dobrze pamiętać o kilku zasadach w relacji z dzieckiem, nastolatkiem, uniwersalnych nie tylko na czas pandemii

• nie reaguj w chwili wzburzenia; emocje nie są dobrymi doradcami, ochłoń, uspokój się i dopiero wejdź w interakcje.
• odnoś się z szacunkiem do swojego dziecka, nie poniżaj, nie porównuj
• bądź empatyczny, podniesiony głos, zamykanie się w pokoju, burczenie pod nosem, nie są przeciwko Wam.
• nie wydawaj rozkazów, ale poproś lub zaproponuj wybór
• nie atakuj, a pokaż swoje uczucia
• unikaj kazań – staraj się mówić krótko i konkretnie
• nie „przesłuchuj”, zadając za dużo pytań, i zawsze cierpliwie słuchaj odpowiedzi
• nie zrzędź, tylko częściej chwal nastolatka, nawet za drobiazgi, to tworzy płaszczyznę porozumienia między Wami
• nie zwracaj się jak do malucha, ale traktuj jak partnera i poproś go nawet o pomoc czy radę w zakresie jego możliwości
• nie podnoś głosu, tylko pozwól synowi czy córce przedstawić swój punkt widzenia

Na koniec warto pozostać z myślą, że wychowanie dziecka to proces, podczas którego Rodzic może przeżywać całą gamę emocji tych przyjemnych i nieprzyjemnych. Niezależnie od nich wciąż jest w drodze do Swojego Dziecka. I jeśli chcemy być Dojrzałymi Rodzicami poza i w czasie pandemiipozostaje nam ciągłą praca nad Sobą. Niezależnie od trudnych uczuć i emocji jakie mogą towarzyszyć rodzicowi, to czego młody człowiek potrzebuje to pewności, że wciąż będzie miał wsparcie w swoich Rodzicach. Zachęcam do pozostania z pytaniem: Czego będąc dzieckiem najbardziej pragnęłam/pragnąłem otrzymać od swoich Rodziców? Idąc za tym głodem pomyśl proszę czy dajesz to swojemu dziecku, a jeśli nie to co mogłabyś/mógłbyś zrobić, aby to dać?

mgr Maria Dąbrowska – psycholog, psychoterapeuta dzieci i młodzieży, dorosłych

https://almamedic.pl/specjalista/maria-dabrowska/

Artykuł W jaki sposób w okresie pandemii pomóc nastolatkom przeżyć ten trudny czas? pochodzi z serwisu AlmaMedic Warszawa.

Katarzyna Ładniak-Grońska: Myślę, że obecny czas to test dla wielu związków i relacji i to nie tylko tych romantycznych. Przed wybuchem pandemii żyliśmy w znacznie większym pędzie życia, natomiast nie zgodzę się ze stwierdzeniem, że obecny czas to czas zatrzymania i spokoju, dla wielu osób jest to szczególnie trudny czas i nie tylko z uwagi na niepewność jutra, ale także łączenie pracy z domem i nauką dzieci oraz wspólne przebywanie ze sobą na niewielkiej przestrzeni. Każdy to ma małe dzieci, ale i większe wie jak dużym wyzwaniem może być zmotywowanie dziecka do nauki i ile wymaga to energii a do tego dorzućmy stres i przepis na konflikt mamy gotowy.

Magda Rokisz: Jak to zatem wpływa na pary i małżeństwa, relacje?

KŁG: Więcej stresu to większe problemy z regulacją emocji, częściej krzyczymy i doznajemy negatywnych stanów emocjonalnych a to zawsze przekłada się na obniżenie satysfakcji ze związków i relacji. Część osób natomiast doznaje wycofania z relacji, bo uświadamiają sobie, że mało jest punktów wspólnych z partnerem czy z drugą osobą. Obecny i nadchodzący czas to będzie czas wielu kryzysów i weryfikacji.

MR: Czy kryzys oznacza, że powinniśmy się rozstać?

KŁG: Niekoniecznie, to wyzwanie, może być szansą na rozwój i przeformułowanie relacji. Od nas zależy jak wykorzystamy kryzys. Osobiście uważam, że lepiej, aby pewne sprawy zweryfikowały się wcześniej niż później. Najgorsze jest tkwienie w takim związku, relacji w stagnacji, wtedy to recepta na problemy w zakresie zdrowia psychicznego, szczególnie jeśli ten stan nacechowany jest dużą dawką negatywnych emocji i braku wsparcia.

MR: Co zatem powinniśmy wtedy zrobić?

KŁG: Porozmawiać ze sobą szczerze mówiąc o swoich potrzebach i emocjach, o tym czego doświadczamy, ale w spokojny sposób. Każdy ma prawo do własnej perspektywy, nie musimy się zawsze zgadzać, aby tworzyć dobry związek, natomiast łatwiej obustronnie ją przyjąć, jeśli mówimy o sobie, o tym co my przeżywamy, bez tzw. komunikatu TY, który jest zagrażający i dla wielu osób odbierany jako atak, jako ocena. Takie podejście to oznaka dojrzałości i empatii w stosunku do drugiej strony a to jest trudne, aby uruchomić jej pokłady, szczególnie gdy przeżywamy kryzys.

MR: Ale jak to zrobić, aby nie wchodzić w duże natężenie emocji?

KŁG: Tu mogą być pomocne wszystkie techniki pomagające regulować i uwalniać negatywne emocje. Dla jednych to może być ruch, dla innych techniki oddechowe, relaksacja, przeczytanie książki czy obejrzenie komedii lub medytacja czy rozmowa, z kimś wspierającym. Chodzi o stworzenie sobie takiej płaszczyzny, która pozwoli nam „wypuścić” negatywne emocje. Osobiście polecam ruch i pracę z oddechem, bowiem wydzielają się endorfiny i po prostu jesteśmy bardziej zrelaksowani i szczęśliwi a dodatkowo spalamy te negatywne emocje, które gromadzą się także w ciele.

MR: To wszystko brzmi rozsądnie, ale jaki to ma związek z innymi i relacjami?

KŁG: Większy spokój w sobie, większa umiejętność dystansowania się do tego co przeżywamy i dopuszczenia perspektywy drugiej strony to głębsze i bardziej satysfakcjonujące relacje.

MR: Jak szybko te wszystkie „sposoby” przekładają się na poprawę relacji?

KŁG: Niestety nie jest to takie proste. Nie ma magicznej tabletki, która po jednym razie zadziała, choć większość osób w terapii par czy rodzinnej tego oczekuje, zapominając, że przecież jeśli ktoś wytworzył pewne schematy w relacji to w większości przypadków pracował na to dłuższy czas i tak od razu to się nie zmieni. Ponadto jeśli oczekuję, że tylko partner powinien coś zmienić to taka wspólna praca będzie dłuższa a może się wręcz nie udać. Nasz dobrostan psychiczny wpływa na to co się dzieje w relacji np. związki z osobami z depresją. Praca nad sobą, w odniesieniu do relacji wpływa na nasz większy spokój w dłuższej perspektywie, bo badania naukowe potwierdzają, że w dobrych związkach żyjemy dłużej i jesteśmy szczęśliwsi. Każdy z nas potrzebuje w większym lub mniejszym stopniu akceptacji i tzw. bezpiecznej więzi.

MR: Czy są relacje i związki nad którymi nie warto pracować?

KŁG: Uważam, że dopóki jest motywacja do pracy i zmian dopóty warto pracować nad relacją. Niejednokrotnie moi Klienci mnie zaskakiwali i uruchamiali swoje zasoby z pozytywnym skutkiem, dlatego nie zakładam z góry scenariuszy, bo to praca na żywym organizmie. Dlatego pytana czy warto uważam, że warto, bowiem w nowym związku nie jest pewne, że będzie lepiej. Jeśli mamy jakieś „swoje” nieprzepracowane i destrukcyjne zachowania to te schematy zapewne odtworzą się także w nowym związku. Bywa także, że jedno z partnerów lub obydwoje mają problem z przemocą lub aktywnym uzależnieniem, wtedy polecam skoncentrować się najpierw na pracy indywidualnej a wspólne spotkania są raczej interwencyjne i właściwa terapia rozpoczyna się późnej.

MR: A czym różni się mediacja od terapii par?

KŁG: To są zupełnie inne procesy. Mediacja nie jest procesem terapeutycznym, zmierza do poczynienia pewnych konkretnych wspólnych uzgodnień i rozwiązań w danym obszarze czy rodzinnym czy nawet gospodarczym. Natomiast terapia małżeńska czy par to praca nad odbudowaniem lub zbudowaniem od nowa satysfakcjonującej relacji między kobietą i mężczyzną, to znacznie głębsza praca niż mediacja. Z moich doświadczeń wynika, że jeśli strony mają się porozumieć w mediacji to zajmuje to od 1 do maksymalnie 3 spotkań, terapia par trwa dłużej, ale czasem para ma konkretny obszar, and którym się chce skupić i odbywa się to w formie kilku konsultacji i raczej psychoedukacji.

MR: A co poleca Pani wszystkim, którzy przeżywają teraz kryzys w relacji?

KŁG: Najprostsze rzeczy są zazwyczaj najtrudniejsze. Polecam rozmawiać ze sobą o swoich potrzebach i oczekiwaniach w nieoceniający drugą stronę sposób, a nie tylko wymieniać się technicznymi informacjami kto zawiezie dzieci itp. Ważne także, aby dać sobie przestrzeń, nawet teraz, bowiem każdy czasem powinien pobyć sam ze sobą, ale warto komunikować tą potrzebę wprost, bo partner może się nie domyślić, inaczej nasze zachowanie odebrać, a my jesteśmy bardzo czuli na to co jest w relacji i boimy się wewnętrznie odrzucenia, wręcz mamy taki radar w sobie na takie sygnały, szczególnie jeśli jesteśmy w obawie o związek. Jeśli trudno jest nam wspólnie rozmawiać to może oznaczać, że mamy dużo nagromadzonych w sobie krzywd, założeń dotyczących drugiej strony i żali i należałoby je przepracować i uwolnić się od nich, zaczynając od nowa. Tylko wtedy będziemy mogli zbudować bezpieczny i satysfakcjonujący związek. Rozwiązaniem może być skorzystanie z pomocy doświadczonego specjalisty, który będzie nam towarzyszył na drodze do odbudowania relacji i będzie naszym przewodnikiem w tej podróży. Jest to decyzja osób będących w związku czy w ten sposób chcą dać szansę relacji między nimi.

Dziękuję za rozmowę

Katarzyna Ładniak-Grońska, psycholog, dyplomowana terapeutka par i rodzin, mediator, coach, dydaktyk

https://almamedic.pl/specjalista/katarzyna-ladniak-gronska/

Artykuł O relacjach i związkach pochodzi z serwisu AlmaMedic Warszawa.

Artykuł Konsultacja online pochodzi z serwisu AlmaMedic Warszawa.

• Jaką rolę odgrywają emocje w naszym życiu?
• Dlaczego są nam potrzebne i nie należy ich tłumić?

Odpowiedzi na te pytanie znajdują się w krótkim i treściwym artykule.

PRZEJDŹ DO ARTYKUŁU.

Artykuł Nowy artykuł o roli emocji i uczuć w naszym życiu pochodzi z serwisu AlmaMedic Warszawa.

Terapia może być czasem tworzenia pomostu do budowania bliskich i silnych związków z innymi. W jej trakcie można nauczyć się uważności na świat uczuć i emocji, sposobów ich rozpoznawania i nazywania, radzenia sobie z rozładowywaniem trudnych emocji, tak aby nie ranić siebie i innych, doświadczać satysfakcji z życia pełnego przeżyć. To czas, kiedy można odpowiedzieć sobie na pytanie na czym mi zależy, co jest dla mnie ważne, czego pragnę, jak mogę to osiągnąć. Dzięki terapii można przeżyć życie pełniej z poczuciem większej świadomości i satysfakcji. Oswojone lęki przestają być „moimi ograniczeniami”.

psycholog, terapeutka Maria Dąbrowska

https://almamedic.pl/specjalista/maria-dabrowska/

Artykuł Rola uczuć i emocji w naszym życiu. Jak poprawić jakość życia…? pochodzi z serwisu AlmaMedic Warszawa.